روزگار به صورت مزخرفی به پیش میره ولی ما ثابت موندیم ، اونم البته به صورت مزخرفش . نه یه تغییر و تحول مثبتی ، نه یه باد صبایی که خبر خوبی همراه داشته باشه ، نه حتی یه نسیمی که بهش دلمون خوش باشه . در واقع می شه گفت که فقط حضور داریم که داشته باشیم .
در گذشته هم البته موقعیت ها و شرایطی بس تخمی تر از این روزها نیز داشتیم ، اما معجزات گویا انموقع ها کاراتر بودن نسبت به الان ، و یا شاید هم انواع و اقسام امواج وایرلس و مایکروی موجود در فضا اجازه ی حضور راحت فرشتگان حامل معجزه و رحمت الهی رو به آسانی امکانپذیر نمی کنه.
به هر حال چاره ای جز صبر نمی مونه ، نه از این بابت که دری از دروازه های رحمت یهویی باز شه رو سرمون ، نه ، بلکه ازین بابت که اگر صبر نکنیم چه غلطی کنیم !
