همواره وبلاگنویسانی که علارغم گرفتاری شغلی و خانوادگی و تحصیلی دست از نوشتن بر نمی داشتند رو تحسین می کردم و تصور میکردم من نیز جزو این دسته از آدمها هستم. ولی زهی خیال باطل . از طرفی نمیشه گفت که اتفاق خاصی برای نوشتن در زندگی روزمره نمی افته لیکن تمایل به خوندن از نوشتن بیشتره. شاید انبساط خاطر بیشتر مانع از نوشتن بشه ، شاید توهمات و خیالات به نوشتن کمک کنه . . .
اینگونه است روزگار ما
The URI to TrackBack this entry is: http://ghostan.wordpress.com/2010/11/22/%d8%a7%db%8c%d9%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d8%a7%d8%b3%d8%aa-%d8%b1%d9%88%d8%b2%da%af%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%a7/trackback/
سلام دوستی…
دلم واسه اینجا تنگ شده بود، با اجازه اومدم یه قدمی بزنم…
هرجا هستی واست آرزوی دلی شاد دارم… : )
کجایی ای مرد خدا؟
در پی مردان خدا !
اومده بودم ولایت.
همین که هر روزت شد یه روز درمیون دیگه نمینویسی